ابزار به کمک گاز

مرحله 1 - پر کردن با تزریق دستگاه قالب ریزی:
مواد پلاستیکی مذاب توسط یک دستگاه قالب گیری به یک قالب تزریق می شوند تا حفره قسمت را پر کنند. مقدار مواد تزریق شده برای پر کردن حجم 90 ~ 60 ٪ حفره بسته به نوع بخشی که در آن میزان حجم آن توسط گاز طراحی می شود ، پر می شود.

مرحله 2 - پر کردن با تزریق گاز:
پس از اتمام مرحله پر کردن مواد، گاز (معمولاً نیتروژن) به مرکز مواد پلاستیکی مذاب تزریق می شود و آن را به سمت بقیه فضای حفره به سمت جلو هل می دهد تا حفره قطعه به طور کامل پر شود.

مرحله 3 - بسته بندی ، نگه داشتن و خنک کننده:
گاز تزریق شده فشار توزیع شده یکنواختی را به مواد پلاستیکی پر شده قبلی از داخل قطعه به سمت بیرون در برابر دیواره قالب وارد می کند. به جای پیچ ماشین، در اینجا گاز تزریق شده به عنوان منبع فشار بسته‌بندی و نگه‌داری عمل می‌کند، در حالی که فشار بسیار یکنواخت‌تر و منبع فشار بسیار نزدیک‌تر و مؤثرتری را در سراسر قطعه فراهم می‌کند. این منجر به گرادیان فشار بسیار کمتری می‌شود و این مزیت فرآیند را نسبت به قالب‌گیری تزریقی سنتی به‌ویژه از نظر کنترل ابعاد قطعه و اجتناب از تاب برداشتن قطعات به ارمغان می‌آورد. هنگامی که گاز تزریق شده فشار بسته بندی و نگهدارنده خود را اعمال می کند، قطعه به طور همزمان تحت خنک سازی قرار می گیرد.

مرحله 4 - انتشار گاز:
پس از خنک شدن و جامد شدن قسمت ، گاز تزریق شده قبل از باز شدن قالب برای بیرون کشیدن قسمت آزاد یا بازیافت می شود.

برای طراحی بخشی در هندسه ، شکل ، اندازه ، ضخامت و غیره برای یک فرآیند قالب گیری تزریق متنوع است. به طور کلی ، قطعات قالب گیری را می توان به دو نوع به شرح زیر برای استفاده از فرآیند قالب گیری تزریق با کمک گاز طبقه بندی کرد.

(1) قسمت مانند دسته:
به اصطلاح قسمت مانند دسته به مواردی مانند انواع مختلف دستگیره و بازوهای صندلی اشاره دارد. این نوع قسمت کاملاً ضخیم است که در صورت استفاده از فرآیند قالب سازی تزریق سنتی ، زمان چرخه برای خنک کننده بسیار طولانی است. همچنین احتمالاً نقص ظاهری مانند علائم سینک ناشی از اثر بسته بندی کافی به چنین قسمت ضخیم را به وجود می آورد. برای اینکه با فرآیند قالب سازی تزریق سنتی متناسب باشد و مشکلات ذکر شده را از بین ببرد ، این نوع قسمت به طور معمول به عنوان دو نیمه تقسیم شده طراحی می شود که هر کدام دارای ضخامت اسمی معمولی (بسیار نازک تر) از سطح قسمت و دنده های تقویت شده در زیر آن هستند. در حالت ایده آل ، برای تولید دو نیمه به صورت جداگانه به دو قالب و دو دستگاه نیاز دارد. پس از تزریق دو نیمه ، یک فرایند ثانویه برای پیوستن به آنها لازم است و به یک کالای خوب تبدیل می شود.

هنگام اعمال فرآیند قالب گیری تزریقی به کمک گاز در چنین قسمتی، این گاز تزریق می شود تا مذاب را به سمت جلو فشار دهد و قسمت مرکزی قطعه را بیرون بیاورد (شکل 2)، سپس با اعمال بسته بندی و نگهدارنده فشار توسط خود گاز اعمال می شود. به صورت یکنواخت از سمت راست زیر ضخامت باقیمانده در سراسر قطعه توزیع شده است. در مقایسه با طرح اصلی قطعه جامد تولید شده توسط فرآیند قالب گیری تزریقی سنتی، می تواند منجر به زمان چرخه بسیار کوتاه تر و در عین حال بدون مشکل علامت سینک شود. علاوه بر این، در مقایسه با طراحی قطعه با اجزای دو نیمه، در زمان و هزینه صرفه جویی قابل توجهی در ابزار و نقطه نظر ساخت تمام شده خوب است. با ساخت ابزار به کمک گاز، به جای دو قالب، فقط به یک قالب پیچیده و کمتر، طراحی قطعه کم‌تر پیچیده با دنده‌های تقویت‌شده کمتر نیاز دارد، و به جای دو دستگاه، تنها به یک دستگاه قالب‌گیری و تولید قالب نیاز دارد که نیاز به ساخت بعدی را برطرف می‌کند. فرآیند ثانویه برای پیوستن به اجزای دو نیمه.

(2) قسمت مسطح:
به اصطلاح قطعه تخت به انواع میز، پانل، قطعات مسکن/روکش در صنایع الکترونیک، لوازم خانگی، خودرو و غیره اشاره دارد. ضخامت این نوع قطعه در مقایسه با طول و عرض کلی آن اسماً نازک است. چالش برانگیزترین مسئله تولید چنین قطعاتی با فرآیند قالب گیری تزریقی سنتی، تاب خوردگی است. برای غلبه بر آن، یک طراح قطعه باید دنده های تقویت شده با ساختار را در زیر سطح آرایشی در سراسر قطعه طراحی کند تا در برابر روند تاب برداشتن مقاومت کند. ممکن است نیاز به یک طراحی چند دروازه ای برای ابزار کمک گاز داشته باشد تا یک اثر پر کردن و بسته بندی/نگهداری مذاب متعادل ایجاد کند. و سیستم دونده داغ ممکن است مورد نیاز باشد تا قطعه را با منبع نزدیکتر و موثرتر فشار بسته‌بندی/نگهداری و غیره فراهم کند.

هنگام استفاده از فرآیند قالب گیری تزریق به کمک گاز در چنین بخشی ، به جای این وضعیت که بخش مرکزی کل قسمت به عنوان یک قسمت مانند دسته قرار می گیرد ، گاز فقط به یک کانال گازی با هدف طراحی شده هدایت می شود.

.

در مقایسه با فرآیند قالب‌گیری تزریقی سنتی، مزایایی که به همراه دارد شامل یک منبع فشار نزدیک‌تر و یکنواخت‌تر در مراحل بسته‌بندی و نگه‌داری درست در داخل قطعه، و دنده‌های کمتری برای استحکام بخشی قطعه است. هر دو با هزینه کمتر قالب جلوگیری از مشکل تاب برداشتن را تسهیل می کنند.

در مورد یک قسمت مانند دسته ، خود این قسمت به عنوان یک کانال گازی در حال حاضر عمل کرده است. تحت محل مناسب ذوب ، محل درج گاز و شرایط فرآیند ، گاز تزریق شده محدود می شود. بدون شک می تواند به سمت یک جهت فقط در قسمت از یک انتهای به طرف دیگر جاری شود. اما در یک قسمت مسطح اینگونه نیست. گاز تزریق شده باید به طور انتخابی در طول مسیر طراحی شده کانال گازی به جای هسته اصلی در همه جا جریان یابد. و اگر به درستی در شماره/مکان دروازه ذوب ، تعداد/مکان درج گاز و چیدمان کانال گازی طراحی نشود ، لزوماً گاز به داخل ، در امتداد و در کل طول کانال گازی جریان نمی یابد. در چنین شرایطی ، بخش بدون گاز از کانال گاز بیشتر شبیه فرآوری شده در فرآیند قالب سازی تزریق سنتی است اما با ضخامت قسمت غیرمعمول بسیار ضخیم تر در پایه دنده. تمایل دارد که منجر به نقص جدی علامت سینک در سطح قسمت شود و به طور کلی در تلاش برای حل آن با تنظیم پارامترهای شرایط فرآیند فایده ای ندارد. برای یک قسمت مسطح ، بسیار مهم است که طرح کانال گازی برای هدایت گاز تزریق شده به طور دقیق به داخل/از طریق کل شبکه کانال گازی ساخته شود. و گاز تزریق شده فقط در کانال گازی بدون نفوذ به منطقه مجاور وجود دارد.

به نقل از "ده قانون طراحی جزئی برای فرآیند قالب گیری تزریق گاز" توسط Hank Tsai. ، شرکت Effinno Technologies ، Ltd.

تگ های محبوب: ابزاری با کمک بنزین ، تولید کنندگان ابزار ابزار کمک به گاز چین ، سازندگان, تزریق با کمک گاز, قالب‌گیری با کمک گاز, ابزارسازی با کمک گاز